Mede-eigendom van een paard – wat als het Sinterklaas zelf zou overkomen?
Wanneer Sinterklaas door Nederland reist, vertrouwt hij al eeuwenlang op zijn paard. Of dat nu Amerigo was of tegenwoordig Ozosnel: voor de Goedheiligman is het dier onmisbaar. Maar stelt u zich eens voor dat Sinterklaas het paard niet alleen zou bezitten, maar samen met anderen. Een paard kan een grote geldelijke waarde vertegenwoordigen en om die reden een kostbaar bezit zijn. In de praktijk is het gebruikelijk dat een paard meerdere eigenaren heeft. Daarbij is het echter wel vaak het geval dat tussen deze eigenaren onderling geen afspraken zijn gemaakt, dan wel vastgelegd, omtrent het eigendom en het gebruik van het paard. In geval van onenigheid tussen de eigenaren kan dit complexe situaties opleveren, te meer aangezien tot op heden geen eigendomsbewijs voor een paard bestaat. En dan rijst de vraag: wie beslist er eigenlijk over het paard van Sinterklaas?
Een decemberdilemma: wat als Ozosnel drie eigenaren had?
Ter illustratie het volgende voorbeeld. Ozosnel heeft drie eigenaren, Sinterklaas, Hoofdpiet en een zakelijke partner uit Spanje, welke alle drie deelgenoot zijn c.q. een aandeel in het paard houden. Stel dat de zakelijke partner uit Spanje over wenst te gaan tot verkoop van het paard, maar Sint en Piet dit niet zien zitten — pakjesavond zonder paard is simpelweg geen optie — en dus niet instemmen. Verder hebben ze hierover niks afgesproken. Kan Ozosnel dan zomaar worden verkocht? Kortom, hoe moet een dergelijke situatie worden opgelost?
Identificatie en registratie – zelfs Ozosnel’s paspoort bewijst het niet
Net als ieder ander paard moet Ozosnel gechipt en geregistreerd zijn. De identificatie en registratie van een paard is een verplichting die geldt voor paarden die zowel hobbymatig als professioneel worden gehouden. Een paard wordt geregistreerd door middel van het chippen en vervolgens aanvragen van een paspoort. Op deze manier wordt het paard op naam gesteld. De tenaamstelling in het paardenpaspoort of het stamboek kan de verwachting wekken hiermee het eigendom van het paard aan te kunnen tonen. Dit is echter niet het geval. Een paardenpaspoort is immers geen eigendomsbewijs, ook niet indien dit paspoort op naam staat.
Gemeenschappelijk eigendom – ook voor het paard van de Sint
Indien een paard meerdere eigenaren heeft, wordt dit gekwalificeerd als gemeenschap in de zin van artikel 166 van boek 3 van het Burgerlijk Wetboek. Iedere mede-eigenaar van het paard is deelgenoot en derhalve bevoegd tot het gebruik van het gemeenschappelijk goed, namelijk het paard. Dit gebruik dient echter wel met het recht van de overige deelgenoten verenigbaar te zijn. De mede-eigenaren c.q. deelgenoten kunnen derhalve door middel van een overeenkomst afspraken maken omtrent het genot, het gebruik en het beheer van het paard. Zonder afspraken kan dat tot situaties leiden waarin zelfs Sinterklaas het overzicht kwijtraakt — wie bepaalt wat, wie betaalt wat, en hoe wordt er besloten?
Aandeelhoudersovereenkomst – zodat het dak niet in brand vliegt
Naast bovengenoemde mogelijkheid om aangelegenheden met betrekking tot het gemeenschappelijk eigendom bij overeenkomst te regelen, is het voor mede-eigenaren tevens mogelijk een aandeelhoudersovereenkomst te sluiten.
In een dergelijk geval, ter voorkoming of beëindiging van conflicten en onduidelijkheden, kan een aandeelhoudersovereenkomst uitkomst bieden. In een vroeg stadium worden de eigenaren daardoor gedwongen na te denken over welke rechten en plichten ze over en weer wensen vast te leggen en hoe ze wensen om te gaan met bepaalde situaties. Men kan hierbij onder andere denken aan afspraken over het uittreden van een of meerdere aandeelhouders, het management van het paard, het meeverkopen van het aandeel in het paard, de besluitvorming en de verdeling van de kosten en opbrengsten. Aan de hand van de vastgelegde afspraken in de aandeelhoudersovereenkomst wordt bewerkstelligd dat tussen de eigenaren duidelijkheid bestaat, hetgeen kan bijdragen aan het voorkomen van conflicten.
Ook Sinterklaas zou gebaat zijn bij een aandeelhoudersovereenkomst, om te voorkomen dat er onduidelijkheid ontstaat over belangrijke zaken. Met dergelijke afspraken staat zelfs in de drukste periode van het jaar vast wie waarvoor verantwoordelijk is — en blijven verrassingen beperkt tot wat er in de schoenen zit.
Conclusie
Als zelfs Sinterklaas er niet aan kan ontkomen, is het voor iedere paardenbezitter verstandig: maak duidelijke afspraken wanneer u een paard met anderen bezit. Ter voorkoming of beslechting van geschillen omtrent het eigendom dan wel het gebruik of genot van een paard, is raadzaam met de mede-eigenaren een overeenkomst ten aanzien van het gemeenschappelijk eigendom, het paard, dan wel een aandeelhoudersovereenkomst te sluiten.
Vragen?
Heeft u vragen over deze blog of andere hippisch rechterlijke kwesties? Benader dan gerust een van onze specialisten via mr. Willeke Krieger (krieger@tlcadvocaten.nl). Tevens zijn we te bereiken op 053-3033000 (Enschede) of 0523-745640 (Hardenberg) of via info@tlcadvocaten.nl